Fragmenten (3)

Karel deed het (ja, Van het Reve), ik doe in navolging hetzelfde: kleine stukjes samenvoegen tot een uiteenlopend geheel, en dat noem je dan Fragmenten. Kom er maar in, Bob.

Waar is Theo Hiddema als je hem nodig hebt? Hij is er wel, maar hij doet niks om zijn vileine, leugenachtige, losgeslagen kompaan Baudet op diens misstappen te wijzen. Hiddema lijkt me geen idioot, maar hij verdedigt Baudet op Twitter als die weer eens Nederlanders in coronatijd vergelijkt met joden tijdens de oorlog. Als mensen daar bezwaar tegen maken, twittert hij: ‘Daar gaan we weer!’ Dat moet Theo niet doen.

Wat is het verschil tussen Fries en Limburgs? Daarop zijn verschillende antwoorden mogelijk. Fries is speelgoed-Nederlands dat vrij aardig te begrijpen is, Limburgs speelgoed-Duits dat niet te verstaan is. Fries wordt een officiële taal genoemd, Limburgs een dialect. (Een Fries die elders in Nederland voor de rechter staat, mag een tolk eisen.) Maar er is nog een ander antwoord mogelijk. Friezen en Limburgers zijn dol op de letter j, maar er is een curieus verschil. De Limburger zet hem op plek twee in een woord, de Fries op plek drie. Een Friese sterfkamer is – de j op drie – een stjerkeamer, een Limburgse snijboon is – de j op twee – een sjnieboean. Ik ga daar maar eens een proefschrift over schrijven.


Ik ben een Pietje Precies (of een pietlut, zoals je ook kunt zeggen) als het op taal aankomt. Ik slijp scherp, zift muggen en neuk mieren. Iemand moet het doen. In mijn appjes staan komma’s en hoofdletters. Ik maak me zelfs druk om de stand van de apostrof. Bij een beginnend aanhalingsteken wijst in Word het kringeltje linksboven naar rechts (‘), afsluitend rechtsonder naar links (’). Dat zie je ook in kranten en romans. Op Facebook en in WordPress kennen ze dat verschil niet. Maar je hebt constructies als ’s morgens. Daar zit het kringeltje rechts, hoewel de apostrof hier het beginteken is. Je moet je best doen om dat in Word voor elkaar te krijgen: de eind-apostrof aanmaken, die een spatie opschuiven en dan de s van ’s morgens tikken. Dan staat-ie goed. Het is een afwijking.

Een niet op zijn achterhoofd gevallen persoon (in wie wij schrijver dezes herkennen) moet toch af en toe tegen zijn voorhoofd slaan wegens zijn eigen domheid. Als een bezoeker bij mij thuis een koffie wil, krijgt hij die. Ik zet zijn kopje, dat sprekend lijkt op het kopje dat ik zelf gebruik, onder de koffiemachine en ben stomverbaasd dat zijn kopje veel voller is dan het mijne. En dat gebeurt vaker, als er bezoek is. Die machine kan toch niet weten dat hij voor een ander dan het baasje koffie aan het maken is? Het is een wonder. Totdat iemand zei: “Als je nou eens met een maatbeker…” Ik goot het volle kopje water van de bezoeker leeg in het mijne en ja hoor, het water stond een stuk lager. Dat was het moment om tegen mijn eigen voorhoofd te slaan.

Hoe we erop kwamen, weet ik niet meer, maar mijn basketbalvriend Pim wees me op unieke namen in zeker voetbalelftal. Het ging om Excelsior in het begin van de jaren zeventig. Niet alleen heette de doelman Bram Geilman, op het veld stonden ook Thijs Kwakkernaat en Wim Meutstege. Dat had zelfs Bordewijk niet kunnen verzinnen.

Bob Frommé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.