Kutvirus

Jawel! Een jaar en negen maanden uiterst voorzichtig geweest – op die keren na dat ik onvoorzichtig was – en een tijdlang in isolatie geleefd en hooguit met kinderen en vrienden buiten afgesproken om een rondje Plas te lopen en de kas van De Eekhoorn te spekken. En dan op het moment dat alles ongeveer is vrijgegeven en je ook weer aan het basketballen bent, toch besmet raken. Maf is dat.
En ik was niet de enige. Je hoort voortdurend om je heen dat mensen die bij wijze van spreken een zenboeddhistisch kloosterleven leidden, ongewenst bezoek hebben gekregen van Covid-19. In mijn geval gebeurde het op een ‘veilige’ plek, café De Wandelaar. Eigenaar Leo is een voorzichtig en verantwoordelijk man. Zonder QR-code kwam je er bij hem niet in. En toch was er op een vrijdagavond een soort van monsteruitbraak, bleek achteraf. Je vraagt je af hoe dat kan. Iedereen dubbel gevaccineerd en toch tegen de tien Covid-gevallen.
Ik had koorts, ik hoestte me kapot, ik had spierpijn, ik was moe. Goddank waren smaak en reuk niet helemaal verdwenen. Een mens is ontheemd als hij zijn eigen zalmpasta niet meer proeft of zijn eigen poep niet meer ruikt. Het is nu ruim twee weken aan de gang en de toestand verbetert langzaam, maar zeker.
Ik heb bijvoorbeeld weer lust om een stukje te schrijven. Die lust was verdwenen, wat me sterk deed denken aan de periode dat mijn boezem zwabberde (hartfibrillatie), waardoor de energie ernstig gekelderd was en ik het benodigde zelfvertrouwen miste om mezelf op de voorgrond te zetten. Ook als je over je eigen schaamte, je eigen zwakte, je eigen domheid wilt schrijven, heb je brutaliteit nodig, en die was weg.
Een van de vervelendste dingen, als je met Covid te maken krijgt, is de onzekerheid, de onwetendheid, de twijfel aan zekere voorschriften. Neem de zelftest. Als je het dubbele streepje hebt, ben je positief, maar, wordt er altijd bij gezegd, je moet je wel ook PCR laten testen. Nou is dat laatste bijna niet te doen. Volgens Diederik ‘Tuurlijk wel’ Ebbinge is er binnen honderd meter altijd wel een testplaats te vinden. Dat zei hij bij Op1, maar het was totale onzin.
Als je je zo beroerd voelt, is het al geen pretje om de deur uit te gaan, maar als je geen auto rijdt en de dichtstbijzijnde locatie is Zestienhoven (Rotterdam-The Hague Airport) komt van dat testen niets terecht. Dan is de vraag of dat erg is.
Na lang zoeken kwam ik erachter dat het niet erg was. Dat bleek uit een onderzoek in Tilburg. Drieduizend mensen die PCR waren getest, hadden een zelftest meegekregen om die twee te vergelijken. Tachtig procent kwam overeen, maar de niet-overeenkomstige resultaten waren in overgrote meerderheid de negatieve resultaten. De positieve resultaten kwamen op een enkele uitzondering na wel overeen. Bovendien had een aantal medebezoekers van De Wandelaar zich PCR laten testen: positief. Dus waarom zou ik me dan naar een testlocatie slepen?
Ik heb net nog een sneltest gedaan: negatief. (Gek genoeg bleek eerder een beetje positief ook te kunnen: een dún tweede streepje.) Ik ben dus positief gestemd. Ik weet alleen niet of ik nu in het vervolg helemaal gevrijwaard ben van dat kutvirus. De onzekerheden blijven.

Bob Frommé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.